Aynı sahada yıllar içinde sürdürülen iş birliği, dördüncü faz kapsamında atık depolama tesisinin yükseltilmesi ve yeni hücrelerin devreye alınmasıyla bambaşka bir mühendislik denklemi ortaya koydu. Önceki fazlardan elde edilen saha verisi, taban profili ve şev stabilite parametrelerinin doğrudan tasarıma yansıtılmasını mümkün kıldı; bu da panel kesim planı ve kaynak güzergahlarının ofis ortamında değil, doğrudan saha geometrisine göre optimize edilmesini sağladı.

Bu fazda öne çıkan teknik unsur, mevcut işletme altındaki astar ile yeni inşa edilen hücreler arasındaki bağlantı zonlarının yönetimiydi. Aktif depolama devam ederken yapılan ek imalat, atık akış yönüne göre etaplı kapatma planı gerektirdi; her etap kapanışında ekstrüzyon kaynaklarının yanı sıra ısıl kama (wedge) kaynaklarına çift kanal hava testi yapıldı ve bağlantı detayları as-built çizimlere işlendi.

Batı Afrika tedarik zincirinin doğası gereği, rulo planlaması liman teslimatlarına ve sahaya iç nakliyat takvimine senkronize tutuldu; saha içi geçici depolama alanlarında ruloların UV ve mekanik hasara karşı korunması için stoklama protokolü uygulandı. Bu disiplin, dördüncü fazın işletme kesintisi olmadan tamamlanmasının arka planındaki temel etken oldu.